
De Maos en Waolse Praotcast – Aflevering 28 online
Ben Toonen Dekkers: van kraanmachinist tot ‘tönnekespraoter’
Op maandag 1 juni is aflevering 28 van De Maos en Waolse Praotcast online gegaan.
Ben Toonen Dekkers (69) is een echte Maasbommelse verhalenverteller. In de Praotcast blikt hij terug op een leven vol werk, humor en dorpsverhalen.
Geboren en getogen in Maasbommel, groeide hij op in een ondernemersgezin met wortels in Bergharen en Ewijk. Als jongen werd hij zonder veel inspraak naar kostschool in Oss gestuurd. “D’r wèr vaen teveure niet mit oe overlegd,” vertelt hij. Wat begon met een paar slapeloze nachten, groeide uit tot een periode waarin er een wereld voor hem openging, met sport en nieuwe ervaringen. Na zijn schooltijd ging hij, zoals verwacht, aan de slag in het familiebedrijf, dat zich ontwikkelde van loonwerk naar grondverzet.

Al op jonge leeftijd werkte hij met kranen en shovels door het hele land. Zo was hij betrokken bij grote projecten, onder meer bij Vianen en in Amersfoort. Zijn werk ging gepaard met de nodige bravoure en humor, zoals de keer dat hij zonder rijbewijs met een shovel over de A2 reed. “Aes de pliesie me aongehouwe hai, moest ik vaen ons vaoder zegge dè ik ’m gestole hai,” vertelt Ben lachend. Die humor loopt als een rode draad door zijn leven. Samen met collega’s haalde hij geregeld streken uit, zoals het spontaan ‘aanschuiven’ op een tuinfeest in Echteld, waar ze zich voordeden als muzikanten. Zulke anekdotes maken hem tot een geboren verteller – iets wat zeker ook tot uiting komt in zijn rol als buutredner, waarin hij optreed als ‘Dokter Bernard’. Een belangrijke wending in zijn loopbaan kwam toen Ben aan de slag ging bij recreatiegebied De Gouden Ham. Daar groeide hij door van assistent-beheerder tot beheerder. Hij was verantwoordelijk voor het onderhoud, de aansturing van personeel en het contact met bezoekers en instanties. Het werk paste hem beter dan het hectische bestaan in het familiebedrijf. Hoewel hij ook ingrijpende gebeurtenissen meemaakte, zoals een verdrinkingsongeval, overheerst bij Toonen Dekkers de nuchtere kijk op het leven.Tegenwoordig geniet hij van zijn pensioen, fietst hij met zijn vrouw, past hij op zijn kleinkinderen en zet Ben zich in voor lokale initiatieven, zoals het vergroenen van het schoolplein en activiteiten in het dorpshuis.
Zijn levensmotto is even eenvoudig als veelzeggend: “Maak veul schik, maar mak niks kapot.”
Verder vertelt Henk van Elk met zijn verhaal ‘Zuut rollende golleve’ over de watersnoodramp van 1926.
Rinie van Haren sluit af met een warm gedicht ‘Munne maot’ over het definitieve afscheid van Bello.
Deze en alle voorgaande afleveringen zijn te beluisteren – aes gè tèd hèt – via Spotify, SoundCloud en op de website van ‘De Maos en Waolse Praotcast’.

